سوسورام ايچيمين دومانليغيندا
شعر توپلوسو
غلامرضا امام علیزاده (امامی)
تصویر پرداز: سمیه یزدانخواه بناب
اوچ سئوگی (من ، حئیران ، وفاسیز قادین)
شعر توپلوسو
غلامرضا امام علیزاده (امامی)
آهسته بیا قبیله خوابست هنوز
مجموعه شعر انتظار
غلامرضا امام علیزاده(امامی)
تصویر پرداز: سمیه یزدانخواه بناب
موقددس یول خاتونا ایتحاف
یئنی دن گؤروشدوک ناهار چاغیندا
اونون اللرینه بوز جالانمیشدی
کؤکسونده باش آچان اوسته یارانین اوسته
منیم اللریمله بوز جالانمیشدی
**********
دوققوز آی چکدییی آجی سؤگی نی
داشیردی ایچینده بیر اوشاق کیمی
دونیانین آغریسی باخیشلاریندا
باخیردی اوزومه بیر قوناق کیمی
**********
اؤزلم له دولوخان ببه لرینده
وارلیغین کدرین گؤرمک اولوردو
گؤزومه حسرتله باخدیقجا او قیز
گؤزلری بولود تک یاشا دولوردو
**********
اوزون آیریلیغدان دوغان فاجعه
اسیردی کولک تک داغون سسینده
بیر آجی اوزونتو چارپیردی گؤزه
کدرلی سسینده،محزون سسینده
**********
قارا اؤرتویوتک نیفرت چؤکموشدو
روحونون باکیره دووارلارینا
مین لرجه ذیل قارا رسیم آسمیشدی
کئچمیشدن خاطیره دووارلارینا
**********
کوسموشدو یئر – گؤیله دانیشماییردی
دالمیشدی اؤزونه لال قایا کیمی
سینمیشدی عشقینده ، سیندیرمامیشدی
دونیادا اؤزونو سال قایا کیمی
**********
الیمه آلیردیم بوز بارماقلارین
الیمدن چکیردی گئری الینی
سئومیردی تاپشیرسین اؤزگه بیر اله
قادینسل الینی ، پری الینی
**********
اوتان قاچ باخیردیم اوزونه اونون
آیریلیغ جیزیغین خط خط اوخوردوم
او سویوق باخدیقجا منیم اوزومه
اؤزومده بوز کیمی من دونوخوردوم
**********
دیلیم یالواریردی منی بوشلاما
اسیردی اوره ییم سئوگیمه خاطیر
بیلمیردی بیر عومور یئرسیز – یاتاقسیز
اسیردی اوره ییم سئوگیمه خاطیر
**********
قورخوردوم قیریلسین ووردوغو زنجیر
چیلغین بیر دویغونون قول – قانادیندان
سیلین سین بوتونجه او گونکو گونده
سئوگیم اوره ییندن،آدیم آدیندان....
*********
دولاندیق ، قاییتدیق ائومیزه ساری
بیر آنیت الیمی الینه آلدی
سیخیب دؤشلری نین اوسته باسارکن
یئنی دن ایچیمه ولوله سالدی
**********
دولموشدو چیچگه بوتون آغاجلار
پاییزین قوینونندا آخشام چاغیندا
ساللانا ساللانا آی سریلیردی
گونش اوتورموشدو اؤز اوتاغیندا
**********
آچیردی قارانلیق یئره اؤرتویون
جوموردو ظولمته یئنی دن شهر
گئجه نین قوینوندا محو اولموشدولار
او بوزلو بارماقلار ، او دوزلو اللر
*********
اؤیرتمن میدانی،آلا تورانلیق
هاوادا آیریلدیق،سئوگی دن دولو
آند ایچدیک بیرلیکده سونا آپاراق
عشق ائله چکیلن موقددس یولو
**********
آند ایچدیک چیرپینسین اوره ک لریمیز
بیرلیکده وارلیغین ساحه لرینده
باش – باشا یاشایاق امامی بوتون
شنلیک شهرینده – غم شهرینده
شعر : غلامرضا امام علیزاده (امامی
چه بی تفاوت از کنار دلم می گذری بی آنکه بدانی نا مهربانی چشمانت خاکسترم می کند و رقص پلکهایت به بادم میدهد..! آه خاتون امروز تنور داغ صدایت برکت سفره دلم شد اما چه زود دستان یغماگر به غارت احساسم هجوم آوردند و بردند سفره ای را که بوی تو را میداد .بوی نان تازه زندگی را،بوی گندمی را که از مزارع گونه های تو چیده بودم و هنوز گیسوان بافته ات شال طلایی کمرشان بود. به تاراجت بردند دزدانی که شمشیر پدرانمان را در پنجه داشتند و عصمت مادرانمان را در حرام سرا و باکرگی دخترانمان را در بارهای بی بند و باری. خاتون خاتون خاتون! کاش بدانی اکنون چقدر بی تو زیستن را در گریستن هایم به انتظار نشسته ام ...این جاده مرا به سحرگاه روشن چشمان تو نخواهد رساند چون سالهاست با شب گره خورده است.به خورشید بگو منتظرم نباشد ظلمت دیریست رأیم را دزدیده است و سیاهی در قلب نگاههایم تخم افکنده است.من به آمدن سحرگاه مومن نیستم بگذار بگذرانم لحظات تیر و تار بی تو بودن را در نبودن های نور حیات بدور از خیل تماشاگرانی که از کرکس چشمان شان وحشت دارم.من حرام نیستم تا مرده خوار بر نعشم بچرد.وای خاتون ببخش دوباره شبیهخون کلمات گرفتار هذیان گویی ام کرد. ببخش اگر گرمای دستانت را حس نکرده ام گناه از انگشتان یخ بسته من بود.اگر زبان چشمانت را بلد بودم هر گز یخ نمی زدم
به قلم :غلامرضا امام علیزاده(امامی)
خاتون سکوت نکن برایم بنویس امشب چشمهایت کدام
واژه را خواهند گریست؟به یاد خاطرات از دست رفته مان
در تاریکی خاموش بستر سرد تنهایی ات؟و کدام زندگی
را قی خواهند کرد از حلق گرما زده ی خودکار بر صورت
دفتر بی شیرازه ی دنیای سیاه اوراق وخواهد شکست
استبداد نامعتدل فاصله ها را...؟ بنویس خاتون
بنویس،قبل از آنکه پنجره ها تاریک شوند،خبر نداری
شیشه های امروزی در تلاقی نور و روشنی زود خود را
می بازند و مات از اینهمه رنگ بازی،بی عجله سیاه می
شوند تا لبان تشنه گلها به دیدگان گرم خورشید پیوند
نخورد.بنویس تا جریان زیستن را در جدال بی امان جمله
هایت نفس بکشم و بگریزم از هرچه که بار سنگین
پلاسیدن و کپک زدن را بر شانه هایم آوار می کند.آه
خاتون اگر نفس هایت بر من نوزند کدامین کلمه سترون
باکرگی ام را به تاراج خواهد برد؟من منتظر مسیحم
مبادا از شعرهایم یهودا بزاید...وای اگر چنین باشد در
این دیار بی ارتفاع جلجتایی را خواهم ساخت تا بر
بلندای آن خود را از صلیب آوارگی ها و بدنامی هایم
بیاویزم... من شکوه شاعریم را در قمار قدیس چشمان
تو باختم و تو چه جوانمردانه در کیش مهر خویش مات
شدی به خاطر سربازی که در معرکه عشق و
دلبستگی از اسب افتاد،اما هرگز به شوق وصال در
حاکمیت نفس گیر فصل فراق از اصالتش فصل نشد....
خاتون! دستهایت را برایم به هدیه بیاور تا چشمانم را در
بین انگشتانت بکارم شاید در هماغوشی نگاههایمان
جوانه بزند پا به پای بهاری که در راه است
به قلم :غلامرضا امام علیزاده(امامی)
برای خاتون
یک نفر باغ غزلهای مرا پر پر کرد
مثل غم آمد و دنیای مرا پرپر کرد
مهربان آمد و بی مهر برید و پس از آمد
دل دیوانه و شیدای مرا پرپر کرد
گفت سیمای تو رنگی نگهت مردابیست
گفت و یکرنگی سیمای مرا پرپر کرد
گفت آواز تو زنجیری دیو هوس است
شاید ای مرد،و آوای مرا پرپر کرد
غرق در عالم رویا و تخیل بودم
دل برید از من و دنیای مراپرپر کرد
رفت و زنجیر جنون بست به پاهای دلم
رفت و ناگه دل تنهای مراپرپر کرد
رفت و در عالم افسانه و افسون گم شد
دختری که رخ زیبای ما پرپر کرد
تب ویرانگر اندوه و پریشانی او
یکسره آمد و فردای مرا پرپر کرد
پس از او یک دل ویران و غمی سنگین ماند
غم او بود که دنیای مرا پرپر کرد
او که بود آمد امامی ؟زچه رو رفت و چنین
رفتنش روح مسیحای مرا پرپر کرد
شعر :غلامرضا امام علیزاده -امامی
نام : غلامرضا امام علیزاده (امامی)